การแข่งขันตัดคอ100คน

การแข่งขันตัดคอ100คน โหดเหี้ยมสุดๆ
เฟซบุ๊ก ชื่อ Teerapan Jankaw ได้โพสต์ภาพประวัติศาสตร์อันโหดร้าย ที่เกิดขึ้นจริงจากเหตุการณ์ สังหารหมู่นานกิง ที่เป็นการฆ่าตัดคอเชลยที่ไม่รู้อิโน่อิเหน่ ให้ถึง 100 หัว เพื่อแข่งกันของทหารญี่ปุ่น โดยระบุว่า

ระหว่างที่เกิดกรณีสังหหารหมู่นานกิง มีเหตุการซ้อนอีกเหตุการณ์คือ “การแข่งขันตัดคอ100คน” (百人斬り競争) เป็นการแข่งขันระหว่างร้อยตรีมูไค โทชิอะกิ (向井敏明) กับร้อยตรีโนดะ ซึโยชิ (野田毅) ทั้งคู่แข่งกันว่าใครจะสามารถใช้ดาบญี่ปุ่นตัดศีรษะคนจีนได้ถึง 100 คนก่อนกัน ระหว่างการยาตราทัพรุกนานกิง มีสื่อญี่ปุ่นรายงานอย่างใกล้ชิดเกือบทุกระยะ จนกระทั่งได้ความว่ามูไคตัดไปได้ 106 หัว ส่วนโนดะได้ไป 105 หัว กรณีนี้มักถูกยกขึ้นมาเป็นตัวอย่างความโหดเหี้ยมของกองทัพญี่ปุ่นที่กระทำต่อชาวจีนอย่างป่าเถื่อน

หลังจากสิ้นสงคราม กองบัญชาการกลางของสหรัฐในญี่ปุ่น (GHQ) ได้ทราบเรื่องนี้ และควบคุมตัวนายทหารทั้ง 2 ไว้จากนั้นส่งตัวไปให้ทางการจีน ศาลอาชญากรสงคราม ตัดสินว่าทั้งคู่ก่ออาชญกรรมจริง ฐานสังหารพลเรือนและนักโทษสงคราม ให้ประหารชีวิตเสียที่นานกิง

ปัญหาก็คือ หลังสงครามมีการถกเถียงอย่างหนักว่าการการแข่งตัดคอคนให้ถึง 100 หัวเกิดขึ้นจริงหรือไม่ นอกจากจะโต้เถียงในวงวิชาการแล้ว ญาติของนายทหารทั้ง 2 ยังฟ้องร้องนักประวัติศาสตร์และสื่อที่เปิดเผยเรื่องดังกล่าวว่าปั้นเรื่อง แต่ปรากฎว่าศาลกรุงโตเกียวไม่รับฟ้อง เพราะหลักฐานระบุชัดว่าเกิดเหตุการณ์นี้ขึ้นจริง ซึ่งในข้อมูลฝ่ายญี่ปุ่นยกหลักฐานมางัดค้านดุเดือดมาก แต่ผมจะเล่าเฉพาะหลักฐานที่บ่งชี้ว่าการแข่งกันตัดคอเกิดขึ้นจริง

เรื่องแรกคือสื่อในญี่ปุ่นรายงานเรื่องนี้มีหลักฐานชัดเจน และผู้ที่เล่าให้สื่อฟังคือก็คือโนดะกับมูไค โดยเฉพาะโนดะถึงกับบอกกับหนังสือพิมพ์โตเกียวนินิชิมบุน (วันที่ 19 เดือนกันยายนปีโชวะที่ 14) ว่า พยายามจะฆ่าให้ถึง 500 หัว แต่ตอนนี้ตัดไปได้แค่ 305 หัว ก่อนหน้านั้นโนดะยังกลับบ้านเกิดที่คะโงะชิมะ โพนทะนากับคนที่นั่นว่ามีการแข่งตัดหัวให้ได้ 100 หัว (รายงานในคะโงะชิมะชิมบุนวันที่ 21 และ 26 เดือนมีนาคม ปีโชวะที่ 13) ตัวเขาตัดไปได้ 300 กว่าหัวแล้ว ซึ่งทั้งโนดะและมูไคเป็นคนบ้านเดียวกัน และเดินสายบรรยายวีรเวรวีรกรรมของเขาหลายครั้ง ถึงกับมีผู้แต่งเพลงสรรเสริญ

เรื่องแรกคือสื่อในญี่ปุ่นรายงานเรื่องนี้มีหลักฐานชัดเจน และผู้ที่เล่าให้สื่อฟังคือก็คือโนดะกับมูไค โดยเฉพาะโนดะถึงกับบอกกับหนังสือพิมพ์โตเกียวนินิชิมบุน (วันที่ 19 เดือนกันยายนปีโชวะที่ 14) ว่า พยายามจะฆ่าให้ถึง 500 หัว แต่ตอนนี้ตัดไปได้แค่ 305 หัว ก่อนหน้านั้นโนดะยังกลับบ้านเกิดที่คะโงะชิมะ โพนทะนากับคนที่นั่นว่ามีการแข่งตัดหัวให้ได้ 100 หัว (รายงานในคะโงะชิมะชิมบุนวันที่ 21 และ 26 เดือนมีนาคม ปีโชวะที่ 13) ตัวเขาตัดไปได้ 300 กว่าหัวแล้ว ซึ่งทั้งโนดะและมูไคเป็นคนบ้านเดียวกัน และเดินสายบรรยายวีรเวรวีรกรรมของเขาหลายครั้ง ถึงกับมีผู้แต่งเพลงสรรเสริญ

แต่ก่อนที่จะถูกประหารที่นานกิง มูไคกับโนดะยืนยันด้วยแถลงการณ์ 2 ฉบับว่าไม่ได้เป็นคนลงมือสังหารพลเรือนและนักโทษสงคราม และจะไม่ยอมรับคำตัดสินว่าเขาเป็นอาชญากรสงคราม

ไม่ว่าพวกเขาจะกล่าวยืนยันอย่างไร ก็คงแก้ต่างอะไรไม่ได้อีก คงมีแต่หลักฐานทางประวัติศาสตร์เท่านั้นที่จะเป็นผู้ตัดสิน

ข้อมูลอ้างอิงเกือบทั้งหมดนำมาจาก 百人斬り競争 ใน ja.wikipedia.org ซึ่งมีหลักฐานอ้างอิงเชื่อถือได้…

Read More

ชาวโรมัน

ในอดีตนั้น ชาวโรมัน เชื่อว่าลูกคือทรัพย์สินของคนเป็นพ่อ เขามีสิทธิที่จะเลือกให้ลูกแต่งงานหรือหย่ากับใครก็ได้ ถ้าหากลูกขัดใจตนเองก็เลือกที่จะฆ่าหรือขายลูกก็ได้ แถมยังมีสิทธิสำหรับในการตัดสินชีวิตของหลานๆด้วย เรียกได้ว่าเผด็จการครบวงจรเลย สล็อต777ฟรีเครดิต

ในสมัยนี้ถ้าหากบิดามารดาทำไม่ดีกับลูกก็มีกฎหมายคอยคุ้มครองเด็ก นอกจากนั้นจะทำอะไรก็จะต้องถามความสมัครใจของเด็กเหมือนกัน ดูมีอิสระขึ้นเยอะกว่าแต่ก่อนมาก สล็อต777ฟรีเครดิต

Read More

ปู่ม่าน ย่าม่าน

ปู่ม่าน ย่าม่าน ใน version หุ่นปั้น.. คำว่าม่านในที่นี้ซึ่งก็คือ “พม่า” คนล้านนา สมัยก่อนคงจะเรียกพวกพม่าว่า พวกม่าน คาสิโนออนไลน์ได้เงินจริง มือถือ

ภาพเขียนรูปคนที่สะดุดตาเป็นพิเศษและก็เป็นที่กล่าวขวัญถึงสูงที่สุดในวัดภูมินทร์ จังหวัดน่าน จะต้องยกให้ภาพ “ปู่ม่าน ย่าม่าน” ซึ่งอยู่ใกล้กับประตูทิศตะวันตก เป็นภาพขนาดใกล้เคียงกับขนาดคนจริงของชายหนุ่มและก็หญิงสาวในชุดแต่งกายแบบพม่าหรือแบบไทยใหญ่ ในอิริยาบถยืนเคียงกัน ฝ่ายชายจับบ่าหญิงสาวและก็ใช้มือป้องปากเหมือนกำลังกระซุบกระซิบถ้อยคำบางสิ่งบางอย่างข้างๆหู ซึ่งไม่มีใครรู้ว่ากระซุบกระซิบว่าอย่างไร แต่ว่าด้วยสายตาของทั้งสองนั้นมีแววกรุ้มกริ่มแอบแฝงนัยบางสิ่งบางอย่างที่น่าคาดเดาไปในทางโรแมนติก จนกระทั่งอาจารย์สมเจตน์ วิมลเกษม ปราญช์เมืองน่าน ได้แต่งคำกลอนอันสุดแสนโรแมนติกเป็นภาษาเหนือเพื่อบรรยายถ้อยคำกระซิบของปู่ม่านย่าม่านนี้ว่า “คำฮักน้องกูปี้จักเอาไว้ในน้ำก็กลัวหนาว คาสิโนออนไลน์ได้เงินจริง มือถือ

จักเอาไว้พื้นอากาศกลางหาว ก็กลัวหมอกเหมยซอนดาวลงมาขะลุ้ม

จักเอาไปใส่ในวังข่วงคุ้ม ก็กลัวเจ้าปะใส่แล้วลู่เอาไป

ก็เลยเอาไว้ในอกในใจ๋ตัวชายปี้นี้ จักหื้อมันไห้อะฮิอะฮี้ ยามปี้นอนสะดุ้งตื่นเววา…” หมายความว่า “ความรักของน้องนั้น พี่จะเอาฝากไว้ในน้ำก็กลัวเหน็บหนาว จะฝากไว้กลางท้องฟ้าอากาศกลางหาว ก็กลัวเมฆหมอกมาปกคลุมรักของพี่ไปเสีย ถ้าหากเอาไว้ในวังในคุ้ม เจ้าเมืองมาเจอก็จะเอาความรักของพี่ไป เลยขอฝากเอาไว้ในอกในใจของพี่ จะให้มันร้องไห้รำพี้รำพันถึงน้อง ไม่ว่ายามพี่นอนหลับหรือสะดุ้งตื่น”…

Read More

ประเทศจีนสมัยก่อน

เกิดคุณบังเอิญได้เกิดขึ้นมาเป็นหญิงชั้นสูงใน ประเทศจีนสมัยก่อน คนที่อาศัยอยู่ในครอบครัวจะบังคับให้คุณรัดเท้าตั้งแต่เด็กจะได้ใส่รองเท้าอันเล็กๆได้ พวกเขาเชื่อว่ามันเป็นสัญลักษณ์ของผู้สูงศักดิ์ คาสิโนออนไลน์ได้เงินจริง ไม่ต้องฝาก

ถ้าเกิดใครมีขนาดเท้าปกติแสดงว่าเป็นคนชนชั้นทั่วๆไป แต่ว่าการจะได้เท้าอย่างนี้มาหญิงสาวจะต้องทนทรมานทุกวันตั้งแต่ยังอายุน้อย แถมเท้าเล็กอย่างนี้ยังทำให้เดินยากอีกด้วย ดีนะที่สมัยนี้ไม่มีใครทำอย่างนี้แล้ว คาสิโนออนไลน์ได้เงินจริง ไม่ต้องฝาก

Read More